Surprise! - Avengers: Age of Ultron FanFiction 5/10

posted on 14 Aug 2015 21:05 by kamaleen in Avengers directory Fiction
 
 
 
 
 
 
Surprise! - Avengers: Age of Ultron FanFiction
 
 
 
 
Warning: Yaoi, Humor, language, คู่ที่แปะไว้อาจจะมีการสลับบน-ล่างได้, Original Characters, feat. The Amazing Spiderman 2, ความไร้แก่นสารมาเต็ม, แฟนฟิคชั่นนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล เหตุการณ์ หรือ สถานที่จริง ใดๆทั้งสิ้น
 
Pairings: Steve/Tony [Maybe], Vision/Ultron[Maybe], Thor/Loki [mentioned],  Hulk/Natasha [mentioned] etc.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Chapter V
 
 
 
 
 
 
 
 
ตามนิสัยติดจะเนี้ยบและรักษาสุขภาพของสตีฟ อดีตทหารที่ตอนนี้กลายเป็นหัวหน้าของเหล่าอเวนเจอร์ ทำให้เขาลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวันหลังตื่นนอน นั่นก็คือ การออกกำลังกาย ซึ่งก็ประกอบด้วยการวิดพื้น กระโดดตบเสียหน่อย แล้วก็ซิทอัพอีกสักครึ่งพัน (อันที่จริงเขาอยากออกกำลังกายในยิมมากกว่า แต่เนื่องจากไม่รู้ว่าสตาร์กจะยอมให้เขายืมห้องออกกำลังกายไหม สตีฟเลยไม่ได้ขอ)
 
และหลังจากออกกำลังกายราวสี่สิบห้านาที ชายผมทองอายุเกือบร้อยปีก็ตัดสินใจว่าถึงเวลาอาบน้ำได้แล้ว และถึงเขาจะไม่ค่อยชอบสตาร์กในบางเรื่อง แต่ถ้าเป็นเรื่องที่อยู่ที่กินที่อาศัยล่ะก็ สตีฟมั่นใจว่าเขาไม่สามารถว่าสตาร์กได้แน่นอน
 
พระอาทิตย์เริ่มขึ้นพอดีกับที่กัปตันของเหล่าอเวนเจอร์เดินออกมาจากห้องน้ำ จากนั้นก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าลำลองเรียบๆมาใส่ เสื้อยืด กางเกงขายาว กำลังจะเดินออกจากห้องแล้วถ้าไม่ใช่เพราะจำได้ว่าสตาร์คจะพาอัลตรอนไปเลือกชุดวันนี้ และสถานที่ที่อีกฝ่ายพาอัลตรอนไปก็คงหรูหราไม่ใช่เล่น ดังนั้นกัปตันคนเก่งเลยหยิบเสื้อนอกกับแว่นตาไปเสียหน่อย เผื่อไว้ก่อน
 
'อรุณสวัสดิ์ค่ะ'
 
เสียงฟรายเดย์ทักทายเมื่อเขาเดินออกมาจากห้อง
 
"อรุณสวัสดิ์" สตีฟเอ่ยตอบ จริงๆก็ไม่แน่ใจว่าจะตอบระบบปฏิบัติการนี้ดีหรือไม่ แต่บางทีตอบๆไปก็ดูจะดีกว่า ในเมื่อ A.I. ของสตาร์คนั้นสามารถโต้ตอบกับบุคคลต่างๆได้คล้ายเคียงกับคนจริง จะได้ลดความรู้สึกแปลกๆลงด้วย
 
'คุณสตาร์คและอัลตรอนยังไม่ตื่นค่ะ' ฟรายเดย์เอ่ยขณะที่สตีฟเดินไปยังห้องครัว 'แต่คุณสตาร์คให้อนุญาตคุณใช้ห้องครัวของเขาได้เต็มที่ จะให้ต้มกาแฟให้เลยไหมคะ?'
 
"ก็ดี" สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นดูว่าสตาร์คมีอะไรในห้องครัว(นอกจากเหล้า)ที่สามารถเอามาทำอาหารได้ หูได้ยินเสียงเครื่องต้มกาแฟเริ่มทำงาน
 
"วิชชั่นตื่นหรือยัง?" กัปตันอเมริกาเอ่ยถามกลางหยิบเอา แฮม ชีส และ ไข่ออกมาวางบนเคาเตอร์ ตามด้วยขนมปัง อาหารเช้าแบบง่ายๆรักษาสุขภาพน่าจะไม่ทำให้โทนี่ป่วยหรอก และหากอีกฝ่ายคิดจะตื่นตอนเที่ยงโดยไม่ยอมกินอาหารเช้า เขาก็ตั้งใจว่าจะไปลากอีกฝ่ายออกมาจากเตียงให้ได้ 
 
'ตื่นแล้วค่ะ กำลังนั่งสมาธิอยู่' ฟรายเดย์ตอบ 'เขาตื่นมาประมาณสองชั่วโมงแล้วค่ะ'
 
"อืม" สตีฟพยักหน้า ไม่อยากไปกวนวิชชั่น สิ่งมีชีวิตที่ออกจะชวนงงนิดๆแบบนั้นปล่อยให้ธอร์เป็นคนรับเมือน่าจะดีกว่า ในเมื่ออีกฝ่ายก็มีอัญมณีต่างดาวแปะหน้าผากอยู่ด้วย
 
 
กัปตันคนเก่งของทีมยอดมนุษย์ผู้ปกป้องโลกทำอาหารไปพลางผิวปากเป็นเพลงสมัยเก่าไปด้วย เอาจริงๆเขาก็แอบคิดถึงเพลงสมัยที่ตนเองจากมา เพลงสมัยนี้ทำเขาปวดหัวไปหมด หรือเพราะเขายังไม่ชินก็ไม่รู้
 
"อรุณสวัสดิ์ครับ"
 
เสียงเนิบๆของแอนดรอยด์ดังมาจาด้านหลัง สตีฟพยักหน้าก่อนจะหันไปมองชายผมทองที่ยืนอยู่ที่ตีนบันได วิชชั่นยังคงรักษารูปลักษณ์มนุษย์เอาไว้ได้อย่างดีเยี่ยม และสตีฟก็ต้องกล่าวว่าเสื้อผ้าที่อีกฝ่ายเลือกสร้างขึ้นมานั้นดูดีใช่เล่น
 
"อรุณสวัสดิ์" สตีฟพยักหน้า "กาแฟไหม? ตอนนี้อาหารเช้ายังไม่เสร็จนะ"
 
"ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ทานกาแฟ" วิชชั่นตอบ กะพริบตาขณะที่ก้าวยาวๆเดินไปหาสตีฟ "ให้ผมช่วยดีกว่านะครับ" เขาเอ่ย จัดแจงเอาไข่ไปตอกเรียบร้อยในขณะที่สตีฟทอดแฮมบนกระทะ
 
"ไม่ยักจะรู้ว่านายทำอาหารเป็น" สตีฟเอ่ย เขาไม่แน่ใจว่าอัญมณีบนหน้าผากของวิชชั่นหรืออัลตรอนจะมีความรู้ด้านทำอาหารมาก่อน แต่ดูจากท่าทางแล้ววิชชั่นก็ไม่เหมือนคนที่พึ่งหัดทำอหารสักนิด
 
"YouTube ครับ" วิชชั่นตอบยิ้มๆ "แล้วก็ฝึกเองนิดหน่อยที่ฐาน ตอนที่ไม่มีอะไรทำ" เจ้าตัวเอ่ยเสริม จัดแจงตีไข่เข้าด้วยกัน
 
"มิน่ามาเรียถึงบอกว่าเห็นนายเข้าไปในห้องครัวบ่อยๆ" สตีฟพึมพำ "ไม่ได้แปลว่านั่นเป็นเรื่องไม่ดีนะ" เขารีบเอ่ยเสริม ส่วนวิชชั่นพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะหันกลับไปสนใจการทำอาหารเช้าต่อ
 
 
ไม่นานนักอาหารเช้าสำหรับสี่คนก็เรียบร้อย สตีฟอดคิดไม่ได้ว่านี่มันเหมือนครอบครัวสุขสันต์หรรษา(?)ยังไงก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ได้เวลาปลุกโทนี่ สตาร์กแล้ว
 
"ฟรายเดย์" คุณปู่หน้าใสเอ่ย "ปลุกสตาร์คกับอัลตรอนขึ้นมาหน่อยได้ไหม? อ้อ ละบอกสตาร์คด้วยว่าผมไม่ปลื้มการไปห้างตอนบ่ายๆเย็นๆที่คนเยอะเต็มไปหมด"
 
'ได้ค่ะ'
 
ระบบปฏิบัติการเอ่ยในขณะที่วิชชั่นและเขาจัดโต๊ะ สตีฟเริ่มสงสัยแล้วว่าระหว่างโทนี่กับอัลตรอน ใครจะลงมาก่อน
 
ปรากฏว่าเป็นอัลตรอนที่เดินลงมาก่อน เจ้าตัวยังคงอยู่ในชุดนอนชุดเดิม เพิ่มเติมคือล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้ว แต่กระนั้นหนูน้อยก็ยังหาวหวอดๆขณะพาตัวเองมาที่โต๊ะอาหาร
 
"อรุณสวัสดิ์ฮะ" เด็กน้อย(?)เอ่ย ยิ้มให้สตีฟ ส่วนกัปตันคนเก่งของอเวนเจอร์นั้นยิ้มตอบก่อนจะพยักเพยิดไปทางโต๊ะอาหาร อัลตรอนเดินไปนั่งที่โต๊ะอย่างว่าง่ายในทันที
 
โดยไม่ต้องให้บอก เด็กน้อยลงมือกินมื้อเช้าอย่างเรียบร้อย ไม่มีกินหกเลอะเทอะ แม้จะยังมีเกร็งๆอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วอัลตรอนดูจะมีท่าทางคุ้นชินกับวิชชั่นขึ้นเยอะ แม้วิชชั่นจะไม่ได้แสดงสีผิว/ลักษณะที่แท้จริงของตนก็ตาม ซึ่งเอาจริงๆสตีฟชอบให้อีกฝ่ายซ่อนไว้แบบนี้มากกว่า เขายังไม่ชินกับการนั่งทานข้าวกับสิ่งมีชีวิตที่สีเหมือนไฟจราจรเท่าไหร่
 
 
โทนี่ สตาร์ค เจ้าของบ้านเดินงัวเงียๆลงมาออกมาจากห้องนอนตอนที่อัลตรอนทานข้าวไปได้ครึ่งจานแล้ว ฟรายเดย์ชงกาแฟพร้อมกับส่งผักเข้าเครื่องปั่นทำน้ำผักโดยไม่ต้องสั่งในขณะที่โทนี่พาตัวเองมานั่งที่โต๊ะอาหาร
 
"อะไรเนี่ย" สตาร์คเอ่ยพลางเขี่ยๆอาหารในจาน "นี่ฉันจ้างแม่ครัวตั้งแต่เมื่อไหร่"
 
สตีฟรู้สึกคิ้วกระตุกเล็กน้อย คันไม้คันมืออยากจะตบกบาลโทนี่นิดหน่อย แต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ หางตาเห็นวิชชั่นเปิดปากจะพูดเลยนึกภาพตัวเองกักบริเวณให้วิชชั่นทำความสะอาดโรงเก็บเครื่องบินเอาไว้ก่อน พยายามจะคิดภาพให้ชัดที่สุดด้วย และนั่นก็ทำให้วิชชั่นหุบปากแล้วหันไปสนใจอาหารในจานตัวเองต่อทันที
 
"เพื่อนป๊าเป็นคนทำฮะ" อัลตรอนเอ่ย "อร่อยด้วย" เจ้าตัวเสริม หันไปยิ้มให้สตีฟที่เริ่มรู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่น่ารักขึ้นมาทันตาเห็น และนั่นก็ทำให้โทนี่ สตาร์คทำปากยู่แบบไม่พอใจ
 
"ไม่เอาลูก ไม่ชมเพื่อนป๊า เดี๋ยวมันเหลิง" เจ้าตัวรีบเอ่ย แต่ก็จิ้มเบค่อนเข้าปาก เอาจริงๆก็รู้สึกว่าฝีมือทำอาหารของกัปตันอเมริกาก็ไม่เลว เพียงแต่ถ้าบอกไปก็ดูจะหมดท่าไปหน่อย และเอาจริงๆเขาก็ไม่ได้ทานอาหารแบบถูกสุขลักษณะ(นอกจากน้ำผักปั่น)มานานแล้วเสียด้วย
 
"ผมว่านั่นน่าจะกลับกันนะ" สตีฟเอ่ย มุมปากกระตุกยิ้มแบบกวนตีน ส่วนโทนี่ สตาร์ค ก็ได้แต่กลอกตา บอกได้เลยว่าตอนร่วมงานกันแรกๆ ไอ้กัปตันหน้าเด็กนี่ดูเอ๋อๆไร้เดียงสาแกล้งง่าย ทำไมหลังๆมันเริ่มหนังเหนียวแกล้งยากขึ้นทุกที เดี๋ยวนี้มีตอกกลับมีจิกกัดคืน ชักไม่ดีแล้ว นี่เขายังง่วงจนตอบไม่ถูก หรือเขายังไม่ตื่น หรือไอ้กัปตันนี่มันกวนตีนขึ้นจริงๆ?
 
"เออๆ" โทนี่ถอนหายใจเฮือก มือจับส้อมจิ้มเบค่อนแล้วก็เขี่ยไปมาอีกสักรอบสองรอบก่อนจะพยักเพยิดไปทางอัลตรอน "กินเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าซะไป เดี๋ยวป๊าจะพาไปเลือกชุด"
 
"โอเคครับ"
 
อัลตรอนตอบกลับก่อนจะรีบทานให้หมดแล้ววิ่งเอาจานไปเก็บ ก่อนจะวิ่งขึ้นไปด้านบนทันที และนั่นคือจังหวะที่สตีฟรอ เพราะหลังจากที่เด็กน้อยเดินพ้นระยะการได้ยินไปแล้ว เขาก็หัวขวับไปทางโทนี่ สตาร์ค
 
"สตาร์ค" ชายผู้เวอร์จิ้นมาหลายสิบปีเอ่ย "ผมเริ่มไม่เห็นด้วยกับไอเดียพาเขาไปซื้อชุดของคุณแล้ว พาเขาออกไปอย่างนี้ ผมไม่คิดว่านี่จะเป็นไอเดียที่ดี ข่าวเรื่องอัลตรอนกับโซโคเวียน่ะออกไปทั่วโลก"
 
"ไม่เอาน่า" โทนี่ส่ายศีรษะ "ฉันไปเซ่อซ่าขนาดนั้นหรอกน่า แค่บอกร้านว่าพาหุ่นยนต์ใหม่มาลองชุดก็พอแล้ว อ้อ อย่าคิดว่าฉันจะพาเขาไปร้านเสื้อผ้าธรรมดาๆเชียว"
 
"ให้ผมเดานะครับ" วิชชั่นเอ่ย น้ำเสียงราบเรียบพร้อมรอยยิ้มมุมปาก "คุณจะพาเขาไปที่ร้านเสื้อผ้าของแฮร์รี่ ออสบอร์น หรือเปล่า?"
 
"ถูกเผ่ง" โทนี่ยิ้ม "เจ๋งมากวิชชั่น สมกับเป็นลูกป๊า" เจ้าตัวเอ่ยพลางเอื้อมมือไปลูบศีรษะวิชชั่น กิริยาที่ทำเอาแอนดรอยย์ได้แต่นั่งหน้านิ่งเพราะไม่แน่ใจว่าควรจะตอบโต้อย่างไรดี
 
"ออสบอร์น..." สตีฟขมวดคิ้ว "ใช่แฮร์รี่ ออสบอร์นที่เคยโด่งดังในฐานข้อมูลของชิลด์เรื่องบริษัทออร์สคอร์ปของเขาหรือเปล่า? จากนั้นก็โดนจับในฐานะทดลองสารเคมีจนกลายเป็นคนผิดกฏหมาย แต่แพทย์ก็รักษาเขาจนหายกลับมาเป็นปกติถึงได้กลับออกมาใช้ชีวิตด้านนอกสถานกักกันได้"
 
"ช่าย ฉันเคยแวะไปดูเขานิดหน่อย วุ่นวายชะมัดเลยกว่าจะเอาสารนั่นออกจากร่างกายได้ และถึงบริษัทจะยังไม่ล้ม แต่เจ้าตัวคงเบื่อที่จะทำงานบริษัทอย่างเดียว เดี๋ยวประสาทกิน เลยย้ายมาทำห้องเสื้อผ้าเป็นแบรนด์ของตัวเองด้วย" โทนี่ยักไหล่ "ไม่ต้องห่วง ฉันไปใช้บริการที่ร้านหมอนี่มาสองสามรอบแล้ว เขาไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น และฉันมั่นใจว่าต่อให้แฮร์รี่เห็นอัลตรอน เขาก็ไม่เอาไปพูดต่อหรอก"
 
"ให้มันจริงอย่างที่คุณโฆษนานะ" กัปตันของอเวนเจอร์ถอนหายใจ "ผมไม่อยากมีปัญหายุ่งยากตามมาภายหลัง"
 
"ผมส่งเมสเสจบอกเจ้าหน้าที่ฮิลล์เรื่องนี้แล้วครับ" วิชชั่นเอ่ย น้ำเสียงราบเรียบแต่สุภาพ "ว่าคุณจะแวะไปที่ร้านเสื้อผ้าออสบอร์น" เจ้าตัวนิ่งไปสักพัก ก่อนจะยิ้มตอบพวกเขา "และเจ้าหน้าที่ฮิลล์ก็แจ้งว่าผู้บริหารฟิวรี่ไม่มีปัญหากับเรื่องนี้ครับ"
 
"เห็นมะ" โทนี่ยักไหล่ จ้วงอาหารในจานทานต่อทันที "เพราะงั้นก็ไม่ต้องรีบร้อน เออ ว่าแต่ไอ้เบค่อนนี่อร่อยจัง คุณทอดให้อีกหน่อยได้เปล่ากัปตัน?"
 
"ทำไมผมต้องทำแบบนั้นด้วย" สตีฟเลิกคิ้ว มองโทนี่พร้อมับรอยยิ้มมุมปาก "คุณทำอาหารไม่เป็นหรือไง?" เจ้าตัวเอ่ยต่อ รอยยิ้มคราวนี้จงใจกวนประสาทโทนี่
 
"เฮ้ อย่าดูถูกอั๊วะอย่างงั้นสิปู่ อั๊วะทำเป็น อั๊วะแค่ขี้เกียจ" โทนี่ทำหน้าเซ็งใส่เขา "ว่าแต่ปกติมันต้องเป็นอั๊วะที่กวนตีนลื้อไม่ใช่เหรอวะ? ทำไมมันสลับกันวะเนี่ย"
 
"สลับกันบ้างก็ดีครับ สีสันชีวิตคู่" วิชชั่นเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อนที่สตีฟจะได้โต้ตอบ และนั่นเล่นเอาทั้งสตีฟและสตาร์คทิ้งช้อนส้อมก่อนจะหันขวับมาทางวิชชั่นทันที ส่วนแอนดรอยย์ที่ดูไปดูมาน่าจะกวนประสาทที่สุดในฟิคนี้กลับยิ้มใสซื่อให้ทั้งคู่
 
"วิชชั่น" สตีฟเอ่ย ขมวดคิ้ว "เมื่อครู่พูดว่าอะไรนะ?" เขาเอ่ยเสียงเข้มแม้แก้มจะขึ้นสีอยู่หน่อยๆ
 
"เฮ้" โทนี่เอ่ย พยายามทำท่าไม่สนใจกลบเกลื่อนอาหารหน้าแดงของตนเอง "พูดอีกทีดิ๊"
 
วิชชั่นยิ้มให้พวกเขา...รอยยิ้มอ่อนๆที่แฝงเลศนัยเอาไว้ ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นพร้อมกับหยิบจานขึ้นมาด้วย
 
"ผมขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ ผมคิดว่าชุดนี้ไม่น่าจะเหมาะกับการไปเยือนห้องเสื้อของคุณออสบอร์น" วิชชั่นเอ่ย จงใจเปลี่ยนเรื่อง รอยยิ้มสุภาพปรากฏบนใบหน้า "ผมรู้ว่าพวกคุณอยู่ข้างกันและกันเสมอเวลาเกิดเรื่องใหญ่ แต่พวกคุณสองคนควรจะ 'เปิดใจ' คุยกันจริงๆจังๆในหลายๆเรื่องนะครับ มันจะช่วยให้ชีวิตคู่ของพวกคุณราบรื่นกว่านี้เยอะ" เแอนดรอยย์ขยิบตาให้พวกเขาก่อนจะเดินจากไป ปล่อยทั้งกัปตันอเมริกาและโทนี่ สตาร์ค ติดสตั๊นท์อยู่อย่างนั้น
 
"เดี๋ยวนะ" โทนี่เอ่ย ลดมือลง สายตามองไปที่บันไดที่วิชชั่นเดินขึ้นไปอย่างว่างเปล่า "นี่มันไม่ใช่ละ ฉันต้องฝันอยู่แน่ๆ อย่างแรกคือคุณปู่เวอร์จิ้นคนนี้รู้จักกวนตีนกลับ อย่างที่สองคือวิชชั่นเกรียนได้ใจ ไม่ๆๆ ฉันต้องฝันอยู่ ฝันอยู่ชัวร์ๆ"
 
"ผมว่า...มันน่าจะ...ดีกว่าถ้าเราไม่สนใจคำพูดของเขา" สตีฟเอ่ยก่อนจะหยิบจานขึ้นเพื่อยกไปเก็บ ส่วนโทนี่นั้นพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะทานต่อ ปากพึมพำเรื่องชุดหุ่นที่เขาจะสร้างเพิ่มกับตัวเองเพื่อดึงความคิดออกจากเรื่องที่วิชชั่นพึ่งพูดไป ส่วนกัปตันนั้นก็พยายามจัดการล้างถ้วยชามในอ่างล้างเสียเพื่อไม่ให้ตัวเองไปคิดถึงเรื่องที่วิชชั่นพูดจริงๆจังๆ
 
ถึงแม้ทั้งสตีฟและโทนี่จะกำลังคิดในสิ่งเดียวกันอยู่
 
'ถ้าสิ่งที่วิชชั่นพูดเป็นจริง แปลว่ายังมีโอกาสอยู่...'
 
แม้ทั้งคู่จะรีบบอกตัวเองว่ามันเป็นไปไม่ได้ก็ตาม
 
โดยหารู้ไม่ว่ากามเทพวิชชั่นตอนนี้นั่งอมยิ้มอยู่ในห้องของตัวเอง ก่อนจะเข้าสู่การทำสมาธิเพื่อให้แน่ใจว่าระบบของตนจะไม่รวนกะทันหันหากเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันเข้า
 
 
 
 
"เอาล่ะ ถึงแล้ว"
 
โทนี่ผิวปากพลางจอดรถคันงามของตนเองหน้าอาคารเด่นเป็นสง่าสีขาวงาช้างที่ได้รับการตกแต่งแบบคลาสสิคผสมโมเดิร์นจนเด่นกว่าตึกรามร้านค้ารอบๆ ป้ายสีขาวสะอาดตามีชื่อห้องเสื้อออร์สบอร์นประดับอยู่เหนือประตูทางเข้าที่ทำจากไม้แท้ขัดจนขึ้นเงาวับ ตึกแห่งนี้ตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนซึ่งอยู่ค่อนไปทางชานเมืองนิดๆ แต่ก็ไม่มีปัญหาสำหรับความสามารถในการขับรถฝ่านรกของโทนี่
 
ด้านหลังรถของโทนี่ที่เป็นสีขาวเงาวับ รถสีดำสนิทจอดอยู่ไม่ห่าง แฮปปี้ยืนกรานที่จะมาด้วยพร้อมกับเจ้าหน้าที่จากชิลด์(มาเรีย ฮิลล์ ส่งมาเผื่อไว้ก่อน)
 
"ผมต้องบอกเลยว่าฝีมือการขับรถของคุณห่วยมาก" สตีฟ โรเจอร์ ผู้ที่นั่งอยู่ข้างๆโทนี่ตลอดทางเอ่ยขณะก้าวลงจากรถ จากสายตาบอกเลยว่าเจ้าตัวไม่ได้โกหก
 
"ไม่เอาน่า ไม่ชินกับความเร็วรึไงปู่ทวด" โทนี่ยักไหล่ก่อนจะหันไปหาอัลตรอนที่คลานออกมาจากเบาะหลังของรถ "เอาล่ะลูกจ๋า เรามาถึงแล้ว" เจ้าตัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริง ก่อนจะยื่นมือให้ลูก(?)ของตนเองจับตามหน้าที่ผู้ปกครองที่ดี
 
"ตึกสวยจังฮะ" อัลตรอนเอ่ยเบาๆ มองอาคารตรงหน้า แต่ก็ยังไม่วายเขยิบหนีไปกอดขาโทนี่เมื่อเห็นวิชชั่นก้าวออกมาจากรถที่ชิลล์และแฮปปี้มาด้วยกัน กล่าวได้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งโทนี่และสตีฟพร้อมใจกับบอกให้วิชชั่นนั่งรถไปกับชิลล์และแฮปปี้ โดยต่างเอ่ยพร้อมกับว่าไม่อยากให้อัลตรอนรู้สึกเกร็ง ส่วนวิชชั่นนั้นไม่บ่นไม่เอ่ยอะไรนอกจากยิ้มมุมปาก(อย่างไม่น่าไว้ใจ)แล้วพยักหน้ารับคำสั่ง
 
"งั้นก็เข้าไปข้างในกันเลย ฉันโทรจองคิวแฮร์รี่ ออร์สบอร์นไว้แล้ว" โทนี่เอ่ย สองมือจับใต้รักแร้อัลตรอนแล้วอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมา เด็กน้อยขยับขาหนีบเอวโทนี่ไว้และกอดบ่าทันที ในขณะที่ชายผู้เป็นเศรษฐีพันล้านก้าวฉับๆขึ้นบันไดไปที่ประตูด้านหน้าโดยไม่คิดจะรอคนที่เดินตามหลังมาสักนิด
 
 
 
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
 
 
 
-------------------------
-------------------------
 
 
 
 
 
 
 
 
มาต่อแล้วค่ะ หลังจากห่างหายไปนาน //หลักๆเลยคือติดแต่งฟิคเรื่อง Gone Wild จากเรื่อง Jurassic World ค่ะ สามารถไปอ่านได้ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>Link<<  
 
เรื่องที่อยากจะเม้าเรื่องแรกคืองาน Disney Expo เมื่อวานค่ะ จากการรีวิวของหลายๆท่านแล้ว บอกเลย แฟนๆ Stucky เตรียมตัวฟินได้เลยค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟ //กรีดร้องตอนอ่านบทความของคนที่ได้เข้าไปในงานมา
 
งานนี้มาร์เวลคุมเข้มมากเรื่องฟุตเทจหลุด ต้องบอกว่าทำได้ดีนะคะ (อย่าไปว่ามาร์เวลเลยนะคะเรื่องนี้ เขาก็ต้องรักษาสิทธิ์ได้ดูก่อนของคนที่จ่ายเงินค่าเข้าไปดู เทียบง่ายๆก็เหมือนเล่นเกมอ่ะค่ะ อยากได้ของเร็วก็จ่ายตังค์ ไม่จ่ายตังค์ก็นั่งฟาร์มไป ตามนั้น ^^ ) ตอนนี้ก็รอ Trailer เรื่องนี้ต่อไป
 
อาจจะมีคนสงสัยว่าทำไมต้องเป็น แฮร์รี่ ออร์สบอร์น คำตอบคือ ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ คนแต่งมันเก็บกด ช่วง The Amazing Spiderman 2 เข้าอยากแต่งฟิคคู่นี้มากแต่ไม่มีเวลา ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
 
สำหรับท่านที่รอรวมเล่มฟิค Oikawa/Kageyama อยู่ มีข่าวดีค่ะ ออกงาน Comic Survival แน่นอน จองบูธเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คุยกับคนทำปกอยู่ค่ะ กะว่าจะรวบสองเรื่องไปในเล่มเดียวกันเลยค่ะ ทั้งเรื่อง Hope In Vain และ Sleeping Sun ท่านที่ลืมไปแล้ว สามารถไปตามอ่านได้ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>>Hope In Vain<<< และ >>>Sleeping Sun<<<
 
จะมาแจ้งเรื่องรวมเล่มอีกทีนะคะ และขอขอบคุณทุกท่านมากๆที่มาอ่านฟิคนี้นะคะ //โค้งงามๆ
 
 
 
 
เจอกันเอนทรี่หน้าค่า ^^
 
 
ปล.รวมเล่มฟิค Big Hero 6 [Tadashi/Hiro] และ Kingsman [Harry/Eggsy] ยังมีเหลืออยู่นิดหน่อยนะคะ หากสนใจสามารถดูรายละเอียดได้ที่ Pinned Post ที่เพจเลยค่า >>>เพจ<<<

Comment

Comment:

Tweet