Home Sweet Home - Jurassic World Fan-Fiction

posted on 03 Aug 2015 13:18 by kamaleen in JurassicWorld directory Fiction
 
 
 
 
 
Home Sweet Home
 
Jurassic World Fan-Fiction
 
Owen Grady & The Raptor Squad
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอาล่ะสาวๆ อยู่นิ่งๆนะ"
 
เสียงทุ้มๆชวนฝัน(?)บอกให้สี่สาวน้อยนั่งเรียบร้อยคอยข้าว แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยประสบผลสำเร็จเท่าไหร่ หลังจากที่สาวน้อยนางแรกทำเสียงเหมือนลูกแมวในลำคอ แล้วกระโดดพรวดเดียวจากพื้นกะจะขึ้นไปบนเคาเตอร์ แต่พลาดเสียหลักกระโดดไม่ถึง ทำได้แค่ตะกายผนังเคาเตอร์แล้วหล่นตุ้บลงถังขยะไปแทน เดือดร้อนเจ้าของบ้านต้องรีบมาดูชะตากรรม
 
"เฮ้! ให้ตายเถอะ ฉันบอกให้รอไงเอคโค่"
 
ชายหนุ่มพึมพำพลางวางมือจากเนื้อที่กำลังหั่น แล้วหันไปควานหาสาวน้อยที่ตอนนี้กำลังเล่นยูโดอยู่กับเปลือกกล้วยและกระป๋องเบียร์ในถังขยะ และดูจากเสียงขู่ฟ่อๆแล้ว งานนี้สาวน้อยน่าจะชนะกระป๋องเบียร์
 
สาวน้อยอีกสามนางส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวขณะที่สาวน้อยนางแรกได้รับการช่วยเหลือออกมาจากศึกชิงพื้นที่ถุงดำ เอคโค่ทำเสียงกิ้วก้าวเป็นเชิงขอบคุณ ก่อนจะวิ่งปราดไปอวดพี่น้องของตนว่าตนได้รับการช่วยเหลือจากชายหนุ่มรูปหล่อที่หมายปองมา ทำเอาสาวๆที่เหลือส่งเสียงเอะอะดังกว่าเดิม
 
"ให้ตายเถอะ" โอเว่นปาดเหงื่อ มองดูสี่เวโลซิแรปเตอร์ที่ตนรับมาเลี้ยงที่บังกะโลฟัดกันไปมารอบห้องครัว เอาจริงๆก็ไม่เชิงห้องครัวหรอก บังกะโลมันใหญ่พอจะกั้นห้องแต่ละห้องเสียที่ไหน เขาทำได้ดีสุดก็แค่แบ่งอาณาเขตส่วนต่างๆด้วยข้าวของเครื่องใช้เท่านั้นแหละ
 
หลังจากเห็นว่าบรรดาสาวๆคงไม่ก่อความวุ่นวายอะไรมากนัก ชายหนุ่มผู้พึ่งย้ายจากการฝึกปลาโลมามาฝึกไดโนเสาร์เขี้ยวแหลมพวกนี้ก็ยักไหล่แล้วกลับไปสนใจงานที่ตนเองทำค้างเอาไว้ต่อ นั่นคือการสับปลาและเนื้อสัตว์ต่างๆให้เป็นชิ้นพอดีคำใส่จานให้สาวน้อยทั้งสี่แทน
 
 
 
 
"ดูแลพวกแกนี่มันเป็นงานเต็มเวลาจริงๆ"
 
โอเว่นพึมพำขณะวางจานทั้งสี่ลงบนพื้น สาวๆต่างส่งเสียวเจี๊ยวจ๊าวแล้วถลาจากเบาะที่กำลังถูกทึ้งมามะรุมมะตุ้มทานอาหารเย็นทันที ชายหุ่มถอนหายใจ เดินไปหยิบเบียร์กระป๋องหนึ่งจากตู้เย็นแล้วพาตัวเองไปนั่งบนโซฟา มองสาวๆทานอาหารด้วยความรู้สึกสบายใจว่าวันอีกวันได้ผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงใดๆ
 
ใช่ ไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้น ไม่เหมือนเมื่อวานก่อนที่ชาร์ลีปีนหน้าต่างแล้วตกลงมาหัวโน วันก่อนนู้นที่เดลต้าปีนตู้แล้วตกลงไปในอ่างล้างจานจนโอเว่นเกือบได้เอาไปส่งแลป ยังไม่นับสาวบลูที่นึกพิเรนท์ไปแทะปลั๊กไฟอีก ชีวิตคนเลี้ยงแรปเตอร์นี่มันเหนื่อยจริงๆ
 
ใช่ และที่น่าเหนื่อยใจกว่านั้นคือ ถ้าสาวๆเป็นอะไรไป นอกจากเขาจะโดนไล่ออกแล้ว อาจจะโดนเรียกค่าเสียหายบานเบอะ เพราะจากการไปเดินทัวร์ในห้องแลปแล้ว โอเว่นรู้ว่ามันใช้เงินและเวลาไม่น้อยในการสร้างสิ่งมีชีวิตทั้งสี่นี้ขึ้นมา
 
เดลต้าเป็นตัวแรกที่กินเสร็จ โอเว่นเดินไปเก็บจานแล้วรอจนพี่น้องของเธอกินเสร็จด้วย อย่างน้อยๆพวกแรปเตอร์เหล่านี้ก็อึเป็นที่เป็นทาง และติดนิสัยชอบกลบมูลของตัวเองเหมือนแมว เรื่องง่ายเรื่องเดียวในการเลี้ยงพวกเธอคือเรื่องนี้แหละ แค่เอากระบะทรายไปตั้งไว้ก็จบเรื่อง ที่ต้องดูก็แค่ไม่ให้สาวๆขึ้นไปคุ้ยทรายเล่น อย่างสัปดาห์ที่แล้วที่เอคโค่กับชาร์ลีคุ้ยทรายเสียกระจุยไปหมดตอนโอเว่นออกไปซื้อของ
 
เรื่องหน้ายินดีอย่างหนึ่งของสาวๆหลังพวกเธอกินเสร็จ คือพวกเธอจะค่อนข้างเอื่อยเฉื่อยเนื่องจากหนักพุง โอเว่นจะรอจนพวกเธอทำธุระที่กระบะทรายเรียบร้อย ก่อนจะต้อนพวกเธอไปที่ห้องนอน ปล่อยให้วิ่งเล่นทำลายข้าวของอีกสักพัก เดี๋ยวก็หนังตาหย่อนแล้วก็หลับกันไปเอง แต่ก็มีบ้างบางคืนที่โอเว่นต้องคอยกล่อมนอน อย่างเช่นคืนนี้
 
พยากรณ์อากาศบอกว่าคืนนี้จะมีพายุเข้า แรปเตอร์เด็กก็มีโมเม้นกลัวฟ้าร้องฟ้าผ่าเหมือนเด็กเล็กๆ ดังนั้นก็ไม่แปลกถ้าสาวๆจะไม่ค่อยยอมนอนในวันที่ฝนฟ้าคะนอง โอเว่นเดาว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของสันชาตญานที่ต้องคอยระวังภัย ถ้าฝนตกก็ต้องหาที่หลบ อะไรประมาณนั้น
 
 
หลังจากสาวๆเข้าห้องน้ำเรียบร้อยและเริ่มวิ่งเล่น โอเว่นก็รีบพาตัวเองไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้พร้อมเข้านอน เพราะถ้าฝนเทลงมาแล้วสาวๆเริ่มร้องเมื่อไหร่ นั่นแปลว่าเขาจะไม่มีโอกาสได้กระดิกตัวไปไหนมากนักจนถึงเช้า
 
ฝนเทลงมาหลังจากที่โอเว่นพึ่งสวมเสื้อเสร็จ และชาร์ลีเป็นตัวแรกที่ส่งเสียงร้องหาเขา
 
"อะไรจะพอดิบพอดีขนาดนี้" ชายหนุ่มพึมพำ เดินออกไปยังโซนห้องนั่งเล่น ชาร์ลีวิ่งปราดมาหาเขาทันที ส่งเสียงร้องเหมือนแมวร้องหาแม่ ส่วนเอคโค่ เดลต้า และ บลู ยังคงสนุกสนานกับการทึ้งโซฟาของเขาให้เหลือแต่ซากอยู่
 
"ไงสาวน้อย" โอเว่นเอ่ย อุ้มชาร์ลีขึ้นมา เขาประคองเธอด้วยแขนข้างหนึ่ง ตอนนี้ขนาดตัวเธอเท่าลูกแมวอายุสามเดือน จึงไม่เป็นปัญหาในการอุ้ม แต่อีกสักพักอาจจะไม่แน่ ส่วนแขนอีกข้างเท้าสะเอวยืนมองแรปเตอร์อีกสามตัว เริ่มนับในใจว่าเมื่อไหร่ฟ้าจะร้อง
 
น้องเล็กของฝูงส่งเสียงครางอย่างพอใจ พยายามซุกใบหน้าและหูเข้ากับหน้าอกของโอเว่นราวกับว่าเธอพยายามกั้นเสียงฝนออกไป โอเว่นเกาด้านหลังศีรษะของชาร์ลีเล็กน้อย บอกสาวน้อยว่าเธอจะไม่เป็นไร
 
โอเว่นนับได้ถึงสี่สิบฟ้าก็ร้องครืน เท่านั้นแหละ บลู เอคโค่ และ เดลต้า วิ่งปราดมาหาเขาทันที เอคโค่ร้องโวยวายให้เขาอุ้มเธอบ้าง ส่วนบลูนั้นกระโดดขึ้นโต๊ะข้างๆ แล้วกระโดดเกาะไหล่โอเว่นเอง จากนั้นก็สไลด์ตัวลงไปเบียดกับชาร์ลี
 
"เอาล่ะๆ" โอเว่นส่ายศีรษะ เอื้อมมือไปปิดไฟ "ไปนอนกันได้แล้ว" เขาเอ่ยพลางเดินนำฝูงแรปเตอร์ไปยังห้องนอน เดลต้ากับเอคโค่วนเวียนรอบขาเขาไปตลอดทาง ช่วงแรกๆการเข้ามาพันแข้งพันขาแบบนี้เกือบทำโอเว่นล้มหัวฟาดไปหลายรอบ แต่ตอนนี้เขาก็ค่อนข้างชินแล้ว
 
 
ห้องนอนของโอเว่นนั้นเรียบง่าย เตียง ตู้เสื้อผ้า โต๊ะทำงานกับเก้าอี้ แค่นั้น อ้อ ลืมไป บวกที่นอนสุนัขที่โอเว่นให้สาวๆของเขานอนไปอีกหนึ่ง แต่ในคืนที่ฝนฟ้าคะนองแบบนี้ เตียงสุนัขนั้นน่าจะไม่ได้ถูกใช้งาน
 
ชายหนุ่มวางบลูและชาร์ลีลงบนเตียงสุนัข ก่อนจะปีนขึ้นเตียงตัวเอง เอนหลังลงนอนแล้วนับหนึ่งถึงสาม เท่านั้นแหละ เขาจะรู้สึกได้ถึงเสียงสิ่งมีชีวิตสี่ตัวตะกายขึ้นมาบนเตียงด้วย
 
"เอาล่ะ มีเนื้อที่พอสำหรับทุกคน" โอเว่นพึมพำ มองสาวๆทั้งสี่แย่งกันหาที่นอนรอบตัวเขา บลูเป็นตัวแรกที่หาได้ เธอขดอยู่บนหมอนข้างไหล่ของเขาแล้วส่งเสียงครางเหมือนแมวในลำคอเบาๆ บอกเขาว่าเธอแฮปปี้ดี ส่วนเอคโค่นั้นจองแขนขวาเขาไปแล้ว โอเว่นเรียนรู้มาจากการใช้ชีวิตในคืนฝนตกฟ้าร้องหลายหนว่าเอคโค่ชอบนอนบริเวณข้อพับเขาแล้วเอาหัวหนุนแขน
 
เดลต้านั้นเดินวนไปวนมาเหมือนเลือกไม่ถูกว่าจะนอนตรงไหนในขณะที่ชาร์ลีเดินวนรอบเดียวก็เลือกนอนมันบนท้องโอเว่นนี่แหละ น่าจะปลอดภัยดี
 
เดลต้านั้นเดินวนอีกสักพักก็ยังหาที่นอนไม่เจอ แต่พอฟ้าฝ่าเปรี้ยง สาวน้อยก็ร้องลั่นอย่างตกใจแล้วพุ่งไปนอนซุกกับเอคโค่ทันที แน่นอนว่าโดนเอคโค่ไล่ออกมา เธอเลยไปขดตัวอยู่ข้างชายโครงของโอเว่นแทน
 
"ราตรีสวัสดิ์สาวๆ"
 
โอเว่นพึมพำขณะที่เขานอนมองเพดาน บรรดาสาวน้อยทั้งสี่ส่งเสียงครืดครางตอบกลับมาก่อนจะหลับเคลิ้มไปอย่างรวดเร็ว
 
"หมดไปอีกวัน"
 
ชายหนุ่มพึมพำพลางหลับตาลง ฝนสาดอยู่ด้านนอกตามด้วยเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า แต่ก็ไม่ได้มีปัญหากับการนอนของโอเว่นเลยสักนิด
 
ปัญหาของเขาเริ่มในตอนเช้าต่างหาก ตอนที่บลูปลุกเขาด้วยการทึ้งหมอนเขาเล่นจนโอเว่นเลิกนับไปแล้วว่าเขาต้องเปลี่ยนหมอนไปแล้วกี่ใบ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
FIN.
 
 
 
 
 
 
----------------------
----------------------
 
 
 
 
สวัสดีค่ะ ห่างหายไปนานเลย สารภาพตรงๆเลยค่ะว่าที่หายหน้าหายตาไปเลยเพราะ 1ติดแต่งฟิคอิ้งอยู่ 2กิจกรรมคณะ และ 3 ติดซีรี่ย์ Ben 10 (การ์ตูนเด็กที่โตมาด้วยกัน สารภาพตรงๆเลยว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาคือนั่งดู Ben 10 Omniverse อยู่ มันสนุกจริงๆนะ ยิ่งตอนนี้ชิปคู่ Ben กับ Rook Blonk ด้วยแล้วนี่ยิ่งไปกันใหญ่ >< โมเม้นสองคนนี้แม้จะไม่พีคมาก แต่ก็มาเรื่อยๆเลยค่ะ ให้อารมณ์เหมือนคู่ Spock/Kirk จาก Star Trek ในบางครั้งด้วย -,,- )
 
ตอนแรกกะจะแต่งฟิคจูราสสิคเวิร์ลภาคไทยนะคะ แต่เผอิญไปลองแต่งฟิคอิ้งดู [แต่งคู่ Owen/Zach ค่ะ รู้ดีว่าโมเม้นน้อยมาก แต่พลังจิ้นเราเหนือกว่า //หัวเราะแบบคนเสียสติ] แล้วติด เลยยิงยาว แต่งยาวเลยค่ะ ขออภัยทุกท่านที่รอฟิคไทยด้วยจริงๆ OTL'' [สำหรับท่านที่สนใจ สามารถไปอ่านได้ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>>Gone Wild<<<]
 
จะพยายามกลับมอัพฟิคไทยให้บ่อยขึ้นนะคะ แต่งฟิคอิ้งนานๆแล้วกลับมาแต่งฟิคไทยนี่รู้สึกว่าฝีมือฝืดไปเยอะเลย แบบ คิดประโยคแล้วมันจะเรียงศัพท์แปลกๆซะมาก ถ้าอ่านแล้วรู้สึกขัดในประการใดก็ขออภัยด้วยนะคะ //โค้งรัวๆ
 
แล้วก็.... สำหรับท่านที่รอรวมเล่มฟิค Oikawa/Kageyama อยู่ มีข่าวดีค่ะ ออกงาน Comic Survival แน่นอน จองบูธเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้คุยกับคนทำปกอยู่ค่ะ กะว่าจะรวบสองเรื่องไปในเล่มเดียวกันเลยค่ะ ทั้งเรื่อง Hope In Vain และ Sleeping Sun ท่านที่ลืมไปแล้ว สามารถไปตามอ่านได้ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>>Hope In Vain<<< และ >>>Sleeping Sun<<<
 
จะมาแจ้งเรื่องรวมเล่มอีกทีนะคะ และขอขอบคุณทุกท่านมากๆที่มาอ่านฟิคนี้นะคะ //โค้งงามๆ
 
 
 
 
เจอกันเอนทรี่หน้าค่า ^^
 
 
ปล.รวมเล่มฟิค Big Hero 6 [Tadashi/Hiro] และ Kingsman [Harry/Eggsy] ยังมีเหลืออยู่นิดหน่อยนะคะ หากสนใจสามารถดูรายละเอียดได้ที่ Pinned Post ที่เพจเลยค่า >>>เพจ<<<
 

Comment

Comment:

Tweet