Velociraptor Park - Big Hero 6 x Jurassic World fan-fiction
 
 
Pairing : Tadashi/Hiro
 
 
Warning : Yaoi, Incest, Drama, Violence, language, PG-15, AU, Fantasy, original characters, Crossover Jurassic World, แฟนฟิคชั่นนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล เหตุการณ์ หรือ สถานที่จริง ใดๆทั้งสิ้น
 
 
 
 
 
 
 
 
Chapter 0
 
 
 
 
 
 
"โคดี้ หยุด!"
 
กรรร!
 
เสียงมั่นคงสั่งเวโลซิแรปเตอร์ตัวเต็มวัยเพศผู้ให้หยุดอยู่กับที่ ทำให้แรปเตอร์ที่มีแถบลายด้านข้างสีส้มเข้มโน้มตัวลงและส่งเสียงคำรามในลำคอเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ขยับไปไหน
 
"วิคเตอร์ ฉันเห็นแกนะ"
 
คนสั่งเอ่ยอีกครั้งโดยไม่ต้องมอง ทำให้แรปเตอร์อีกตัวหยุดกึกอยู่กับที่ ริมฝีปากแยกออกแต่ไม่ได้คำราม ทำเพียงขบฟันกึกๆสองทีแบบไม่พอใจ แรปเตอร์ตัวนี้เป็นตัวผู้เช่นกัน ลายข้างตัวเป็นสีเทาอ่อน ขนาดตัวพอๆกับแรปเตอร์ตัวแรก หางยาวสะบัดไปมา รอคอยสัญญาน
 
"บอยย์ ไม่ต้องก้าวมา หยุดคือหยุด"
 
เสียงทุ้มเอ่ยสั่งอีกครั้ง ส่งผลให้แรปเตอร์สีเข้มจนเกือบดำไม่มีลายข้างตัวหยุดกึก และถ้าเทียบอากัปกิริยาของมันกับมนุษย์ ก็เหมือนกับคนที่กำลังกลอกตาไปมาอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้ขัดคำสั่งอะไร
 
"วิสกี้ หยุดอยู่ตรงนั้น นั่นล่ะ"
 
คำสั่งสุดท้ายทำให้แรปเตอร์ตัวที่สีอ่อนกว่าเพื่อนเล็กน้อยยกขาก้าวค้างกลางอากาศ ก่อนจะค่อยๆวางขาข้างนั้นลงและขยับหัวไปมาอย่างหงุดหงิดที่ถูกจับได้
 
"ดี ดีมาก"
 
ชายในชุดเสื้อแขนสั้นสีฟ้าเข้มกางเกงชิโนสีเข้มเอ่ย มือซ้ายถืออุปกรณ์ทำจากไม้ เมื่อขยับให้ฝาสองข้างกระทบกันจะเกิดเสียงดัง 'คลิ๊กๆ' ส่วนอีกมือนั้นยกขึ้นชูไว้ระดับไหล่ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มทอดมองไปข้างหน้า ไม่มีแววหวาดกลัว มีเพียงความสงบเยือกเย็นเท่านั้น
 
"วิสกี้ รู้ใช่ไหมว่าทำอะไรผิด" เขาเอ่ยอีกครั้ง ก้าวไปข้างหน้าช้าๆ โคดี้ขู่ในลำคอใส่เขาแต่ไม่ได้ก้าวเข้ามาขวาง ส่วนวิสกี้นั้นก้าวถอยหลังไปอีก หัวก้มต่ำลงและสะบัดไปมาราวกับพยายามปฏิเสธความจริง
 
"วิสกี้ ห้ามแหย่หัวออกไปด้านนอกอีก เข้าใจไหม?" เขาไม่ได้แสดงออกว่าสนใจเสียงขู่ฟ่อสลับกับเสียงกรามกระทบกรามของแรปเตอร์ตัวอื่น ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "แล้วก็แก วิคเตอร์ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามแย่งอาหารน้อง"
 
วิคเตอร์ ต้นเหตุผู้แย่งอาหารน้องจนทำเอาวิสกี้พยายามจะแหย่หัวออกไปแทะมือคนที่อยู่นอกกรงแก้หิวทำเสียงในลำคอเหมือนจะบ่นว่ามันไม่ผิด ส่วนบอยย์ เป็นทั้งรองหัวหน้าของกลุ่มและพี่โตทำเสียงคำรามในลำคอ คนภายนอกอาจจะเข้าใจว่ามันกำลังขู่ชายที่ยืนอยู่ข้างหน้า แต่คนที่อยู่ที่นี่มานานพอสมควรจะรู้ว่ามันกำลังดุวิคเตอร์อยู่
 
"เอาล่ะ ถือว่าเข้าใจตรงกันแล้วนะ" ชายผู้อยู่ตรงกลางวงล้อมแรปเตอร์เอ่ยต่ออีกครั้ง และแรปเตอร์ทั้งสี่ตัวก็หันขวับมามองเขา "ฉันจะไปเอาอาหารมาให้ ทีนี้ก็ไปได้"
 
เขาขยับมือซ้าย ไม้สองชิ้นส่งเสียงคลิ๊กๆ ทำให้แรปเตอร์ทั้งสี่นั้นส่งเสียงในลำคอก่อนจะออกวิ่งไปตามทางของพวกมันต่อ หายเข้าไปในพงหญ้าและต้นไม้ที่ถูกทำไว้เป็นที่ตกแต่งกรง
 
ชายผู้ฝึกของพวกมันถอนหายใจ ก่อนจะก้าวถอยหลังอย่างระวังไปที่ประตูทางออก เพื่อนร่วมงานของเขากดเปิดประตูให้ก่อนจะกดปิดเมื่อเขาออกมาแล้ว ประตูของกรงนี้ถูกสร้างเป็นประตูสองชั้น เมื่อประตูด้านในเปิดอยู่ ประตูด้านนอกจะเปิดไม่ได้ ทำไว้เพื่อป้องกันไม่ให้แรปเตอร์หาจังหวะออกมาจากกรงเวลามีคนเอาอาหารไปให้
 
 
"เกือบไป" สาวผมสั้นในชุดกางเกงสีเข้มเสื้อสีม่วงอ่อนเอ่ยพลางมองชายหนุ่มเดินออกมาจากกรง เธอเป็นบุคคลที่สองที่พวกแรปเตอร์ยังยับยั้งชั่งใจว่าจะกระโดดงับดีไหม "นึกว่าพวกนั้นจะกัดคอนายซะแล้ว"
 
"ไม่เอาน่าโกโก" ชายที่พึ่งเดินออกมาจากกรงแรปเตอร์หัวเราะ มือแตะบ่าเธอเป็นเชิงขอบคุณที่เปิดประตูกรงให้ "บอกแล้ว แค่อ่านสีหน้าท่าทางพวกมันออกและให้ความเคารพอย่างพอเหมาะพอควร เท่านี้ก็ไม่มีปัญหา"
 
"รู้แล้วน่า" หญิงสาวถอนหายใจเฮือก "เอาจริงๆที่ฉันพอจะวางใจได้ว่าจะไม่โดดงับฉันทันทีที่เจอก็คือวิสกี้ ให้ตายเถอะ เห็นสายตาโคดี้เมื่อกี้ไหม มันดูน้ำลายสอนะทาดาชิ บางทีเราน่าจะให้อาหารพวกมันเพิ่ม"
 
"อาจจะจำเป็นต้องให้อาหารเพิ่ม" ทาดาชิยักไหล่ เดินก้าวยาวๆออกห่างจากกรงขนาดยักษ์ของแรปเตอร์เพื่อไปยังห้องทำงานของเขาที่อยู่ในตึกห่างออกไปไม่ไกลนัก "แล้วหัวหน้าสั่งมาว่าไงบ้าง?"
 
"คุณเกรดี้ยังไม่มีอะไรมากนอกจากถามไถ่สุขภาพ 'แก๊งค์' แรปเตอร์ ของพวกเรา" โกโกตอบ เดินเข้าไปในห้องทำงานแอร์เย็นฉ่ำตามหลังทาดาชิ "ซึ่งฉันก็ส่งรายงานให้ไปแล้ว"
 
"ดี" ทาดาชิพยักหน้า ทิ้งตัวลงนั่งก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาดู "มีอะไรอีกไหม?"
 
"ไม่มี"
 
หญิงสาวส่ายหน้า แต่เธอยังไม่เดินออกไป ทำให้ทาดาชิจำต้องเงยหน้าขึ้นมาจากจอมือถือ
 
"มีอะไรเหรอโกโก?" ชายหนุ่มเอ่ยถาม วางมือถือลง "มีใครมากดดันหน่วยของเราเรื่องแรปเตอร์รึเปล่า?"
 
"ไม่มี" โกโกตอบ ก่อนจะวางมือสองข้างเท้าลงบนโต๊ะ "มันไม่ได้เกี่ยวกับแรปเตอร์หรอกทาดาชิ แต่ฉันคิดว่าบางทีนายควรจะชวนน้องชายมาเที่ยวที่นี่นะ เผื่อ...เผื่อเขาจะเข้าใจนายมากขึ้น"
 
"โกโก...ฮิโระไม่มีทางหายโกรธฉันง่ายๆหรอก" ทาดาชิถอนหายใจ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้อีกครั้ง "ฉันลองชวนมาสองปีแล้ว ไม่มีการตอบรับใดๆ มีแค่น้าแคสที่มา ส่วนฮิโระก็ดูจะหาข้ออ้างไม่มาได้ตลอด"
 
"ลองชวนอีกปีไม่เสียหายน่า" โกโกยักไหล่ "ไหนๆนายก็น่าจะทำงานอยู่ที่นี่อีกนาน"
 
"ก็ได้" ทาดาชิถอนหายใจ "ก็ได้"
 
ชายหนุ่มหยิบมือถือขึ้นมากดโทรออกอีกครั้ง ดวงตาคมแทบไม่มีความหวังหลงเหลืออยู่ ก่อนจะเบิกกว้างเมื่อปลายสายกดรับพร้อมกับเอ่ยสวัสดี
 
 
 
 
 
 
 
 
TBC.
 
 
 
 
 
 
 
 
------------------------
------------------------
 
 
 
 
 
 
สวัสดีค่ะ เปิดฟิคใหม่มาด้วยความขัดแย้ง(?) เล็กน้อย(ฮา)
 
ตอนนี้ไม่มีอะไรทอล์กมากค่ะ นอกจากขอขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านมากๆสำหรับงาน MC3 ค่ะ เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆเลย ส่วนรอบไปรษณีย์ ตอนนี้แจ้งรายละเอียดการโอนเงินไปทางอีเมลล์หมดแล้ว ท่านใดที่ยังไม่ได้รับอีเมลล์สามารถ Inbox เข้ามาทางเมสเสจของเพจได้เลยค่ะ >>เพจ<<
 
ส่วนท่านที่ได้รับอีเมลล์แล้ว อย่าลืมโอนเงินภายในสิบสองวันนะคะ ถ้าไม่โอนภายในสิบสองวันจะถือว่าสละสิทธิ์นะคะ ^^ 
 
รายละเอียดการโอนเงินสามารถดูได้ตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ >>รายละเอียดการโอนเงิน<<
 
ส่วนรอบไปรษณีย์หลังงาน Movies Carnival 3 จะประกาศรายละเอียดภายในสัปดาห์นี้นะคะ ขอขอบคุณทุกท่านที่สนใจอีกครั้งค่ะ //โค้งงามๆ
 
 
เจอกันเอนทรี่หน้าค่า XD

Comment

Comment:

Tweet

ว้าววววว เรื่องใหม่ทันกับจูราสิพอดีเลยยยย หาคู่นี้อ่านอยู่พอดีค่ะ รออ่านอยู่นะคะ//ยิ้ม

#1 By PPnote on 2015-06-23 17:27